Het Kerstfeest, of Kerstmis, is ontstaan nadat het oude Rome het Katholicisme tot staatsgodsdienst had verheven. Constantijn realiseerde zich dat  hij op de een of andere manier de heidenen met al hun heidense rituelen en afgoden moest zien te integreren met het Christendom.

Tot vandaag de dag zit Kerst daarom vol met heidense aspecten, met als meest sprekende voorbeelden de kerstboom en de kerstballen.

Een van de thema's van het oude testament is de ongehoorzaamheid van het volk Israël tegenover God. Die ongehoorzaamheid kwam met name tot uitdrukking in de vermenging van Gods kinderen, de Israëlieten, met heidense volken en het overnemen van hun rituelen, gebruiken, afgoden en zonden. God straft hen daarvoor zwaar, omdat het hem tot een gruwel is. Het land Israël wordt door andere volken veroverd en vernield, en het volk wordt in ballingschap weggevoerd. God geeft daarmee aan dat Hij de Enige, Heilige God is die de mensen die bij Hem horen als Zijn kinderen beschouwd, én gehoorzaamheid en erkenning van hen verlangt. Als die kinderen echter ongehoorzaam zijn, keert God zich van hen af. En al helemaal als die ongehoorzaamheid wordt verborgen onder een laagje religieuze schijnheiligheid:

Jesaja 1:11-14

Waartoe dienen voor Mij uw vele offers?
zegt de HEERE.
Ik heb genoeg van de brandoffers van rammen
en het vet van gemest vee;
en in het bloed van jonge stieren, lammeren of bokken
vind Ik geen vreugde.

Wanneer u komt om voor Mijn aangezicht te verschijnen –
wie heeft dit van u gevraagd,
dit platlopen van Mijn voorhoven?
Breng niet langer nutteloze offers.
Het reukwerk is Mij een gruwel.

Nieuwemaansdag en sabbat, het bijeenroepen van samenkomsten:
Ik verdraag het niet; het is onrecht, zelfs de bijzondere samenkomsten.
Uw nieuwemaansdagen, uw feestdagen
haat Ik met heel Mijn ziel;
ze zijn Mij tot last;
Ik ben het moe om ze te dragen.

Helaas is dit een half evangelie, dat ervoor zorgt dat mensen met een gerust hart op de brede weg blijven wandelen, terwijl deze naar de dood lijdt. De Bijbel spreekt inderdaad over Gods grote liefde, maar evenzeer over Zijn toorn die over deze zondige wereld gaat komen. En de Bijbel spreekt altijd over geloof in woord én daad, niet alleen met de mond belijden maar het geloof ook tot uitdrukking brengen in je leven:

In Lukas 6 vers 46 zegt Jezus hierover: Waarom noemt u Mij: Heere, Heere, en doet niet wat Ik zeg?

Het zou christenen ernstig aan het denken moeten zetten dat het Kerstfeest zo razend populair is in een wereld die zich volledig van het Christendom aan het afkeren is, en niets van Jezus moet hebben. Als Kerstmis echt alleen met Jezus Christus te maken zou hebben, zou de wereld er niets van moeten hebben. Maar de christenen van vandaag moet je niet aan Kerst komen. Als het er op aankomt, blijken ze volledig vast te zitten in wat ze vroeger geleerd hebben, en aan de tradities uit het verleden. Je moet hen er niet mee aankomen dat wat zij doen misschien wel verkeerd en onbijbels is, dat is blijkbaar ondenkbaar. Het lijkt wel of die tradities en gewoonten de Bijbel hebben vervangen. Is dat het misschien, dat er onder dat laagje religieuze gewoonten en tradities niets meer zit? Of dat ze zo vaak gehoord hebben dat God liefde is, dat ze ook niet meer in de verleidingen van Satan geloven en dus weerloze slachtoffers zijn?

Iemand die wedergeboren is in Jezus Christus, is een nieuwe schepping. Hij krijgt het verlangen om God steeds beter te leren kennen door het dagelijks lezen en bestuderen van Zijn Woord, geïnspireerd door Zijn Geest, en door persoonlijk contact met God in gebed. Daardoor zal hij groeien in geloof en er naar streven een oprecht en heilig leven te leven.

Is van dat alles geen sprake, maar is het een al lauwheid als het om geloof gaat, dan is zo'n christen waarschijnlijk helemaal geen christen, ook al denkt hij zelf dat hij het allemaal goed doet. Een echte christen noemt Jezus niet alleen zijn Heer, maar laat hem ook Heer over zijn leven zijn. Die neemt zijn kruis op en volgt hem.