Het is voor een Christen van groot belang dat de Bijbel gelezen en bestudeerd wordt. Nu kan iemand zonder hulp van buitenaf al veel waardevolle dingen leren door het lezen van de Bijbel. Maar op enig moment zal men toch behoefte krijgen aan uitleg om te komen tot een beter begrip van de Schrift. Het risico bestaat dan dat iemand in aanraking komt met een Bijbelexegese van een bepaalde groepering of Kerk, en daardoor bloot komt te staan aan dwaalleer. 

Het is daarom bij het bestuderen van de Bijbel van groot belang om altijd te controleren of de uitlegger wel inderdaad bezig is om de Schrift uit te leggen, of dat hij bezig is om zijn eigen leer te ondersteunen met Bijbelteksten. Hiervoor is het - naast het eigen gezond verstand en een goede Bijbelvertaling - nodig dat God gevraagd wordt om inspiratie door zijn Geest en door te bidden om wijsheid, verstand en kennis. 

Met het bovenstaande in het achterhoofd kan vervolgens de Bijbel bestudeerd gaan worden. Het is belangrijk dit systematisch te doen. De Bijbel vormt namelijk een volledig geïntegreerd geheel, waarin Gods geschiedenis met de mensheid van de schepping tot de eeuwigheid aan de orde komt. Als gevolg hiervan kan de Bijbel altijd met de Bijbel worden verklaard. Geen enkele tekst staat zomaar op zichzelf, maar iedere tekst heeft zijn eigen aandeel in het grote geheel. Maar dan moet men wel het kader van het grote geheel kennen. 

Nu is het zo dat eigenlijk alle Christenen geloven dat God werkt in diverse verbonden en dispensaties, en dat de Bijbel op die manier ingedeeld kan worden.

Er zijn echter twee stromingen te onderscheiden: de verbondsleer en het dispensationalisme. Hét verschil tussen deze beide stromingen is dat de verbondsleer er van uit gaat dat er geen onderscheid bestaat tussen Israël en de nieuwtestamentische Gemeente (Kerk), de Kerk is volgens hen in de plaats gekomen van Israël, dus Israël werd permanent verworpen. De dispensationalisten geloven dat Israël en de Gemeente hun eigen bedelingen hebben, en dat God Israël ondanks haar zonde en de daaropvolgende bestraffing, uiteindelijk zal herstellen. Hierdoor blijven al de beloften van God aan Israël over herstel overeind, evenals de profetieën aangaande dit herstel. De verbondsleer dwingt tot een geestelijke, allegorische of symbolische verklaring van de profetieën, wat aanleiding geeft tot veel onduidelijkheid en vreemde visies. Kijk in dit verband ook eens hier.  

De uitspraak: “When the plain sense of the Word makes common sense, then seek no other sense.” is hier duidelijk van toepassing.

Overigens dient ook met het dispensationeel bestuderen van de Bijbel voorzichtig te worden omgegaan. Iemand die de Bijbel bestudeert, dient altijd de Bijbel als uitgangspunt te nemen en al het andere daar aan te toetsen, en niet andersom.